Jip Golsteijn, De Cats een Hollands succesverhaal



Jip Golsteijn
Een journalistiek monument

* 2 juli 1945
† 22 februari 2002

Jips gelijk

In 1999 ontmoetten wij Jip Golsteijn voor het eerst. Aanleiding was het boek dat we aan het schrijven waren: One Way Wind, de geschiedenis van de Palingsound.
We spraken af in Volendam. Jip kwam dus naar ons toe en had, in de persoon van Specs Hildebrand, versterking meegenomen. Met zijn reputatie natuurlijk niet nodig, maar wel erg gezellig. Jip en Specs arriveerden exact op tijd. De door ons meegebrachte cd en de doos Havana’s vielen in goede aarde.

Op het herentoilet vraagt Jip: “Waar gaat het jullie eigenlijk om?”
“Wij willen alles wat er in de afgelopen 40 jaar binnen de Palingsound gebeurd is vastleggen. Niemand doet het, dus doen wij het maar. Daarbij maakt Johan een radioprogramma rond de Palingsound en verzamelen we al 15 jaar alles wat daarmee te maken heeft”.
“Draait hij ook die dingen van Specs en Polly?” Ik knik bevestigend.

Wat Jip betreft kunnen we beginnen.
We leerden die avond veel van Jip. Over muziek, drank en vrouwen. Maar vooral over The Cats en de leden van deze legendarische band. Over Specs Hildebrand, zijn wapenbroeder en vriend, Polly, BZN en al die andere Volendammer muzikanten die er al dan niet iets toe hebben gedaan in de popmuziek. Hij nam daarbij geen blad voor de mond.
Jip sprak lovende woorden over The Cats. Volgens hem de enige Nederlandse band die er iets toe deed. Tegen The Cats zelf verkondigde hij overigens regelmatig dat ze er niets van bakten.
Tussen The Cats en Golsteijn ontstond een hechte vriendschap die zich kenmerkte door wederzijds vertrouwen en respect. Jip: “Als ik Piet midden in de nacht om vijfentwintigduizend gulden vraag, dan krijg ik die zonder uitleg te hoeven geven”.

Uiteraard kwamen er ook een aantal schilderachtige voorvallen uit zijn carrière ter sprake. Wij luisterden ademloos naar de meester-verteller. Het was gezellig en we bestelden nog een consumptie. Het werd later en later.
 
Toen de wijzers van de klok er al lang niet meer toe deden, sprak Jip de profetische woorden:  “The Cats zullen ooit weer samen op een podium staan. Al gebeurt dat in een bejaardentehuis”. Hij nam een slokje jenever, spoelde dat weg met bier en grijnsde.
Een voor ons onvergetelijk moment.
Wij bezwoeren Jip vol overtuiging dat dit echt niet zou gaan gebeuren.
“Ik weet het zeker heren. Ik heb trouwens nog een mooie anekdote over The Cats, maar die is voor de nazit.”
De “nazit”: een woord dat wij sindsdien vaak gebruiken.

Na zeven jaar kreeg Jip gelijk. Nadat de nog in leven zijnde Cats in 2002 al gezamenlijk op het podium hadden gestaan tijdens de ‘Eerste officiële ode aan The Cats’, namen ze in 2006 twee nieuwe songs op. Definitieve afscheidssongs. Al weet je dat bij The Cats nooit helemaal zeker. Zij hebben afscheid nemen immers tot kunst verheven. Van beide projecten zijn wij de initiatiefnemers geweest. Zijn we gestuurd door Jip? 
Als we een kopstootje bestellen bij restaurant Van Den Hogen, de plek waar hij zijn voorspelling deed, kijken we even naar boven en knipogen naar de maan.
En dan klinken we op Jip. Hij had toch gelijk. 

Als grote bewonderaars van het journalistieke werk van Jip Golsteijn zijn wij er heel trots op om zijn meest succesvolle boek te mogen heruitgeven. Daarvoor willen wij Marion Golsteijn- Wassenaar, Laurens van Houten en The Cats hartelijk danken.

Michel Veerman & Johan Tol

Er zijn nog enkele boeken, gesigneerd door Piet Veerman, beschikbaar. Kijk in onze shop.


Foto: Jip Golsteijn, Johan Tol en Michel Veerman, 30 november 1999.
Fotograaf I. Lautenschütz
Mercuur Bouw Volendam
Stucbouw Volendam
DBS Schildersbedrijf Volendam
JSK Handelsonderneming
Piet Schilder Juwelier-Taxateur
NBC Van Roemburg & Partners