Column Cees Geel

Ik weet ‘t nog goed. M’n eerste keer. Hoe zou ik ‘t kunnen vergeten….. Ik zat op de bank in de woonkamer. Lekker gespeeld, heerlijk gegeten, iets te hete douche en de tandjes gepoetst. Verse pyjama om dat prille lijfje. Een veelbelovende avond. Die tinteling in je lichaam die je nog niet kunt duiden maar die je onontkoombaar laat merken dat er iets bijzonders te gebeuren staat. Maar hoe of wat? Geen idee. Gelukkig is daar altijd pappa nog. Als een soeverein vorst zit hij daar in de hoek van de bank. Schijnbaar onaantastbaar. Het verse kopje koffie dat moeder net voor hem op de salontafel heeft neergezet nog onaangeroerd. De geur ervan is verleidelijk, ik blijf echter sterk. Ik heb geen keuze, ik moet het vies vinden anders moet ik voortaan ook altijd koffie meedrinken. Ik ben niet gek. Ha, daar is mamma met haar eigen kopje en vooral mijn gazeuse. Ik hoorde op school dat gazeuse kan ontploffen in de fles. Toch niet in het glas hoop ik. Je weet nooit. Mamma komt aan de andere kant naast me zitten. De kolenkachel loeit. De kolenkit is tot de rand gevuld. Ons kan vanavond niets gebeuren. Daar begint het al. Het blijft een goeie tune. Gezellig. Mamma vindt ‘t ook zo’n leuk programma. Ik hoop dat André van Duin komt. Pappa had liever naar de andere kant gekeken, naar die cowboyfilm met John Wayne. Ik niet. Dit is veel leuker. Hoewel, die te vrolijke presentator met die te grote snor blijf ik eng vinden. Je kan toch niet altijd zo vrolijk zijn? Toch niet alle liedjes goed vinden? Er zitten ook stomme liedjes tussen. Of ben ik de enige die ze stom vind?! Laatst was er een vrouw die zong ‘ik doe wat ik doe’ en had ‘t over koude jatten aan haar lijf. Dat is gewoon een hoer. Die sext voor geld. En die snor stond er gewoon bij te lachen. Zou hij ook? Nee, dan was hij wel ontslagen. Chiel Montagne, zo heet ie! Ik vergeet zijn naam altijd. Maar nooit zijn snor. En die verscholen glimlach er achter. Meester zei laatst op school dat iemand met een snor iets te verbergen heeft. Ik word een beetje bang als ik er aan denk wat Chiel te verbergen heeft. Maar ja, meester zei ook dat Ajax kampioen zou worden en dat was later ook helemaal niet waar. Want dat was PSV. Van Philips. Een echt Nederlands merk. En toch vond meester het niet leuk. Ja, daar is André van Duin! Hij zingt dat hij een wonderkind is, hahaha! Ik ben geen wonderkind. Heeft pappa zelf gezegd. Gelukkig maar. Anders had ik misschien ook wel met een rare witte muts op een te kleine driewieler moeten rijden. O, daar zijn de Cats! Die maken leuke liedjes. Eentje heet Lia. Mijn zus heet ook Lia. Die vindt de Cats stom omdat iedereen altijd dat liedje begint te zingen als ze zegt hoe ze heet. Op verjaardagen bij ome Frans draaien ze die altijd. Die Cats kunnen heel mooi zingen en als niemand kijkt zing ik wel eens stiekum mee. Ik zou ook wel zanger willen worden en in Losse Groeven optreden. Alleen dan wil ik niet met Chiel Montagne praten. Misschien moet dat wel. Misschien is de snor van Chiel wel niet echt en doet ie ‘m wel eens af. Kun je zo z’n gezicht zien. Dat zou eng zijn! De Cats vinden het vast ook niet leuk om met hem te praten. Dat snap ik wel. Ze gaan hun nieuwe single spelen. One Way Wind.  Ga ik morgen kopen denk ik. Maar wat zegt ie nou, die typische Palingsound?! Wat is dat nou weer. Sound is geluid, dat weet ik heus wel. Maar palingen maken toch geen geluid? Of heb ik het alleen nooit gehoord? Ze zeggen dat palingen lijken opvreten en over land kunnen kruipen en helemaal naar de evenaar zwemmen en weer terug. Wat voor geluid zouden ze daarbij maken? Op de markt staat een viskraam uit Volendam. Daar staat altijd een bak met zaagsel met palingen er in. En een oude vrouw met een muts op die met een mes die palingen levend vilt. En zelfs dan maken ze geen geluid! Wat moet je dan in hemelsnaam doen om een Palingsound te krijgen?!  Die oude vrouw van de viskraam lijkt wel een beetje op Chiel Montagne zonder snor. Van schrik laat ik pardoes m’n gazeuse vallen. Pappa vindt ‘t niet leuk meer. Mamma vindt ‘t ook stom en brengt me aan m’n arm de kamer uit.  Ik hoor nog net hoe pappa op de televisie John Wayne opzet.  Ik moet naar bed. De huiskamerdeur gaat dicht en ik ga samen met mamma de trap op. Als ik maar niet van Chiel en de Palingsound droom!

Cees Geel
Tags: Column
J.E. Bouw BV
Timmer en keukenstelbedrijf Kwakman
Dakbedekkingsbedrijf Boko B.V.
Bond Schilders Volendam
KWABO Afbouwmaterialen
Gold ontwerp & communicatie